Je eet het bijna dagelijks zonder erbij na te denken. Maar witte rijst is volgens de Amerikaanse arts Michael Greger een ‘bleek voedsel’ dat je beter kunt mijden. Eén portie per dag verhoogt je kans op diabetes type 2 met 17%. Het goede nieuws: zilvervliesrijst — en al helemaal rode, paarse of zwarte rijst — doet juist het tegenovergestelde. Plus drie trucs met azijn, kruiden en peulvruchten waarmee je de bloedsuikerpiek dempt.
Ken je dat gevoel dat je deel 1 had moeten bewaren voor een rustige avond? De reacties kwamen toch. En met ze kwamen nieuwe klassiekers. Hier is de vervolglijst — even herkenbaar, even hardnekkig.
Wat we “normaal” cholesterol noemen, is eigenlijk het gevolg van een westers dieet dat hart- en vaatziekten voedt. Op basis van het werk van Michael Greger laat dit artikel zien hoe je met gerichte voedingskeuzes je LDL fors kunt verlagen — van het Portfolio-dieet tot verrassende superstars zoals paranoten en amla.
Vleeskeurmerken beloven een beter leven voor het dier. Maar een betere gevangenis is nog steeds een gevangenis. Kippen kunnen maar 100 soortgenoten herkennen — in een scharrelhal met duizenden is dat geen vooruitgang, dat is andere ellende. En zolang keurmerken de industrie legitimeren in plaats van ter discussie stellen, zijn ze geen oplossing. Ze zijn het probleem.
Ken je dat? Je vertelt iemand dat je vegan bent, en voor je het weet zit je midden in een discussie die je al honderdtwintig keer eerder hebt gehad. Niet omdat de vragen slecht zijn, maar omdat ze vaak dezelfde logische fouten bevatten. Docenten Nederlands zouden zeggen: drogredenen. Maar wij zeggen: bingo.
Een heerlijke, voedzame maaltijd met umami, pit en knapperige sesamzaadjes. Perfect voor een doordeweekse avond of om restjes groenten van een poke bowl aan te vullen.
Over Dr. Ellsworth Wareham (1914–2018), cardiothoracisch chirurg, veganist, en één van de meest inspirerende mensen die ik ooit op internet ben tegengekomen.
Vandaag liep ik mee met de protestmars Proefdiervrij van Animal Rights. Terug thuis dook ik in de cijfers — en die zijn ongemakkelijk. Grote gezondheidsfondsen waar miljoenen Nederlanders aan doneren, farmaceutische bedrijven, gespecialiseerde proefdierlabs: samen vormen ze een industrie die grotendeels buiten het zicht opereert. Terwijl de alternatieven al bestaan.
Morgen, zaterdag 25 april, stap ik de straat op. Samen met anderen loop ik door Maastricht richting de universiteit — een mars van 3,5 kilometer, georganiseerd door Animal Rights op Wereldproefdierendag. Niet omdat ik van demonstreren houd. Maar omdat ik niet weet hoe ik thuis kan blijven zitten.
Is de mens een omnivoor? Dat wordt in discussies over veganisme vaak als vaststaand feit gepresenteerd, maar de biologie vertelt een genuanceerder verhaal. Op basis van het werk van Michael Greger blijkt dat de menselijke fysiologie op meerdere punten — van cholesterolmetabolisme tot vezelafhankelijke spijsvertering — veel meer overeenkomt met die van een herbivoor dan met die van een echte omnivoor. Het verschil tussen “vlees kunnen eten” en “biologisch ontworpen zijn om vlees te eten” is groter dan de meeste mensen denken.
